APRA

Zuid Libanon april t/m september 1981

Wansaoeboen.com gaat over mijn vader, mijn vader was echter ook trots dat ik beroeps militair werd. Maar toen ik onverwacht ook richting een oorlog ging was hij minder enthousiast. Mijn vader had respect voor het leven en was niet voor onnodig geweld. Hij heeft mij op de dag van vertrek even apart genomen en zei met tranen in zijn ogen : “Daud schiet niet als het niet nodig is”.

6 maanden daarna wist ik waarom er tranen in zijn ogen waren, ook ik respecteer al het leven en zal nooit onnodig bloed vergieten. Maar in een oorlog zie je dingen waar je geen invloed op hebt, en helaas moet vaststellen dat niks wreder is dan de mens op deze aarde. Ik was gewoon op de verkeerde plek op een verkeerde tijd. Veel veteranen hebben zich verveeld in Libanon echter een kleine groep had het zwaar. Het was zeker geen Vietnam, maar ik deed en zag dingen waar ik nog tot de dag van vandaag nog steeds met afkeur aan terug denk.

Ik ben dus net als mijn vader een “Veteraan” deze titel krijg je als je langer dan 3 maanden in oorlogsgebied hebt gediend. Ik werd uitgezonden voor een vredes missie in Zuid Libanon in 1981, om een buffer te vormen tussen de PLO en Haddat. Het was echter helaas nooit vrede, en was een vreemde wereld. Overdag tijdens de sociale dorps patrouille werd je naar binnen gevraagd door mensen voor een kopje thee, en soms namen deze zelfde mensen je s ‘avonds onder vuur als je te dicht bij kwam tijdens een nacht patrouille. Onze post werd o.a. in April 1981 aangevallen door de PLO onze barak waar we allemaal in zaten werd doorzeeft met kogels en er vlogen 2 RPG granaten door onze barak. Er zijn toen dingen gebeurd waar we niet over mochten praten van hoge officieren die onze zeer afgelegen post kwamen bezoeken. Voor onze eigen veiligheid werd er toen gezegd.

Het was een rare tijd, laten we het hier op houden!

Mijn ouders voor mijn uitzending

Mijn vriendin Diana en met wie ik nu 40 jaar getrouwd ben en zus voor mijn uitzending

Een paar foto’s van mijn uitzending (6 maanden)

Kort filmpje van mijn uitzending

Een voorbeeld incident van wat je zoal mee maakt als “Vredes soldaat”


Deze foto is gemaakt 30 min na de aanval eind april 1981 op onze post 7.12 Rechkananey, er zijn dan nog geen bobo’s wezen kijken omdat ze een uur nodig hadden om ons te bereiken. De forcemobile (versterking)  werd alleen standby gezet maar kwam niet opdagen.
1 Daud Wansaoeboen 2 Ik dacht dat hij Blommers heette. 3 De enige echte held van die dag was zonder meer SGT van Mullem hij liep tijdens de aanval de preveb in om “zijn” mannen te zoeken. De rest vluchtte er alleen maar uit de prefeb. Ik kwam hem in de prefeb tegen toen ik op zoek was naar wapens. Hij vroeg waar de andere waren en of er gewonde waren. Daarna verliet ook hij de de prefeb. 4 Helaas weet ik zijn naam ook niet meer 5 Een voormalige stalen PSU kast maar door de impact van de eerste RPG granaat totaal uitelkaar gerukt. Ook is goed te zien dat er niet 1 hele ruit meer inde de prefeb zit door de luchtdruk van de granaten waren ze allemaal aan diggelen gegaan.